Make your own free website on Tripod.com

 

شب تنهایی خوب

 

گوش کن دورترین مرغ جهان می‌خواند.

شب سلیس است و یک  دست و باز.

شمعدانی‌ها

و صدادارترین شاخه فصل، ماه را می‌شنود.

پلکان جلو ساختمان،

در فانوس بدست

و در اسراف نسیم

گوش کن، جاده صدا می‌زند از دور قدمهای ترا

چشمها تو زینت تاریکی نیست.

پلکها را بتکان، کفش بپا کن، و بیا

و بیا تا جایی، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا، مثل یک قطعه آواز بخود

جذب کند.

پارسایی است در آنجا که ترا خواهد گفت:

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق

تر است.

                                                                                                                  سهراب